تنگه هرمز جایگزین فوری ندارد / ضرورت تشکیل «فرماندهی زنجیره تأمین» برای پیشگیری از بحران‌های تجاری

در شرایطی که تأمین به‌موقع کالا به یکی از دغدغه‌های اصلی فعالان اقتصادی تبدیل شده است، موضوع امنیت مسیرهای دریایی و مدیریت زنجیره تأمین در کانون توجه قرار دارد. کیوان کاشفی با تحلیل واقع‌بینانه از ظرفیت‌های لجستیکی کشور، بر ضرورت اتخاذ استراتژی‌های جامع برای عبور از بحران‌های احتمالی تأکید کرد.

محدودیت مسیرهای جایگزین در کوتاه‌مدت

کاشفی با بیان اینکه وابستگی به تنگه هرمز واقعیتی غیرقابل انکار در کوتاه‌مدت است، اظهار داشت: «نباید تصور کرد که مسیرهای جایگزین مانند بنادر چابهار، مسیرهای خزر، قفقاز، ترکیه و عراق می‌توانند تمام بارِ ترانزیتی و وارداتی کشور را پوشش دهند. این مسیرها تنها ظرفیت‌های محدودی دارند و در بهترین حالت می‌توانند بخشی از فشار را تعدیل کنند، اما جایگزینِ کاملی برای شریان اصلی تجارت دریایی ایران نیستند.»

خطر تداوم بحران برای تولید ملی

وی نسبت به عواقب بی‌توجهی به چالش‌های زنجیره تأمین هشدار داد و گفت: «تداوم بحران می‌تواند زنجیره‌ای از مشکلات را به دنبال داشته باشد که مستقیماً بر بدنه اقتصاد کشور اثر می‌گذارد. افزایش غیرمنطقی هزینه واردات، کمبود کالاهای اساسی و واسطه‌ای، فشار مضاعف بر منابع ارزی، اختلال در خطوط تولید کارخانه‌ها و به تبع آن، کاهش امنیت شغلی و افزایش بیکاری، از جمله پیامدهایی است که در صورت عدم مدیریت درست گریبان‌گیر کشور خواهد شد.»

راهبرد پیشنهادی: تشکیل فرماندهی واحد

این فعال اقتصادی برای عبور از وضعیت موجود، تشکیل «فرماندهی زنجیره تأمین» با حضور نمایندگان دولت و بخش خصوصی را ضروری دانست. به اعتقاد وی، این فرماندهی باید مأموریت یابد تا با هماهنگی حداکثری، امنیت، بیمه‌پذیری و پیش‌بینی‌پذیری تجارت دریایی را دوباره به روال عادی بازگرداند. بازگرداندن این مؤلفه‌ها، تنها راه اطمینان‌بخشی به بازرگانان برای تداوم فعالیت‌های تجاری و تأمین نیازهای تولیدکنندگان در شرایط سخت است.